بازی هایی بدون بخش داستانی ارزش ۶۰ دلار را ندارند

ارسال شده در خرداد ۱۹ام, ۱۳۹۵ موضوع دسته‌بندی نشده توسط

محوری ترین المانی که باید در یک بازی آنلاین وجود داشته باشد، کشش و به روز رسانی های آن است. عناوینی مثل بتلفیلد و کال آو دیوتی در سال های اخیر نشان داده اند که در کنار خط داستانی تک نفره، می توانند بخش های آنلاین چند نفره جذاب و پرطرفداری را ارائه بدهند. ولی بر کسی پوشیده نیست که هر عنوان آنلاینی (حتی با وجود پشتیبانی های طولانی مدت) عمری خواهد داشت و به زودی نوبت نسخه بعد یا عنوان بعدی خواهد رسید.

چند وقتی است عناوینی با محوریت اصلی بخش چند نفره منتشر شده است؛ بازی هایی مثل تایتانفال یا جنگ های ستاره ای. از دیدگاهی، عنوانی مثل Rainbow Six Siege را نیز می توان در شمار این دسته نام برد. بدون شک چنین بازی هایی تجربه بسیار لذت بخشی برای بازیکنان فراهم کرده اند و از بهترین های سال های گذشته محسوب می شوند، اما همچون هر عنوان چند نفره ای، فقط تا زمانی که مخاطب داشته باشد عمر خواهند کرد.

اگر کمی بدبینانه و با توقع بالاتر به این مسئله نگاه کنیم می فهمیم که این بازی ها به سادگی و در مدت کوتاهی توسط نسخه های بعدی خود، یا حتی سایر عناوین از دور خارج شده و پایان خواهند یافت. این موضوع مستثنایی نداشته و بهترین ها نیز به آن دچار می شوند.

از منظر اقتصادی به مبحث نگاه کنید. تمامی این عناوین با قیمت معمولی که برای بازی های ویدیویی مصوب شده یعنی ۶۰ دلار عرضه می شوند. تایتانفال، جنگ های ستاره ای، سانست اوردرایو و حتی دیویژن و رینبو سیکس (که بخش کوچکی به عنوان تک نفره دارند) بازی هایی هستند که رقابت های چند نفره بزرگی را ارائه می کنند.

ناشران بزرگ و قدیمی مثل یوبی سافت، الکترونیک آرتز یا ۲K در دنیای بازی های قدرتمند و محبوب فری تو پلی (رایگان با پرداخت درون برنامه ای) مثل لیگ افسانه ها و دوتا۲ (یا حتی عناوین ارزان قیمت شوتری مثل کانتر استرایک) که همه گیر شده اند، هنوز هم به سبک و سیاق گذشته عمل می کنند. در طولانی مدت رقم ۶۰ دلاری هر بازی هیچ کمکی به ناشران نخواهد کرد، همینطور از رغبت بازیکنان می کاهد. چنین مسئله ای از رشد جوامع بازیکنان جلوگیری کرده و ساخت عناوین با عمر زیاد را به شدت دشوار خواهد کرد.

در همین حین بازی های متمول و پرخرجی وجود دارند که همزمان بخش تک نفره قوی (و همینطور طولانی) و بخش آنلاین غنی و قدرتمند (و همینطور طولانی) را به صورت یکجا در خود جای داده اند. مثل سرقت بزرگ اتومبیل ۵، اسسینز کرید، آنچارتد و یا حتی عناوینی مثل دستینی و سایر MMO ها.

مشکل استقبال از چنین بازی های آنلاینی متکی بر محتوای خود آن عنوان است. به خاطر موانع و معضلی به نام قیمت بالا، چنین جوامعی به مرور کوچکتر و خالی تر می شوند. وقتی بازیکنان جدید تصمیم می گیرند وارد دنیای این بازی ها شوند، به سختی می توانند سرور فعال و شلوغ پیدا کنند؛ خصوصا با گذر زمان از عمر بازی و همینطور برای یافتن رقیبانی با رده مهارت مشابه. در نتیجه حتی کنجکاوترین بازیکنان تمایل زیادی برای ماندن در چنین عناوینی در خود نمی یابند.

مهم تر از آن، خرج ۶۰ دلاری تهیه بازی تازه شروع ماجراست. اخیرا ناشران با تلفیق سبک خرده فروشی سنتی و روش پرداخت درون برنامه ای خلاقانه سعی داشته اند نهایت بهره را از محصولات خود ببرند؛ چنین عملی بسیار ناعادلانه و ناپخته به نظر می رسد.

بازی Star Wars Battlefront را به عنوان نمونه در نظر بگیرید. این عنوان فقط آنلاین به صورت فیزیکی و دیجیتالی ۶۰ دلار قیمت داشته و برای خرید بسته های الحاقی آن (Season Pass) باید ۵۰ دلار دیگر پرداخت کنید. شاید بگویید هزینه بسته های اضافی دل به خواه است، ولی اگر آن را نداشته باشید همانند این است که خودرویی خریده و هیچ گاه بنزین نزنید! ۱۱۰ دلار فقط برای یک بازی؟ این ظلم بزرگی است و مطمئن باشید سرورهای جنگ های ستاره ای تا چند ماه دیگر به شهر ارواح تبدیل خواهد شد.

همینطور برای رینبو سیکس؛ ۶۰ دلار هزینه خود بازی بوده و ۳۰ دلار هم برای Season Pass، علاوه بر آن سیستم های پیشرفت (اختیاری) زیادی وجود دارد که می بایست پول صرف آن کنید. به غیر از مسئله هزینه اولیه، وجود بسته های الحاقی زیاد بخش اعظمی از بازیکنان را به سرورها و نقشه های جدید تشویق می کند، در نتیجه نقشه های اولیه به مرور خالی شده و یافتن سرور فعال را سخت تر خواهند نمود. می خواهید پا به پای جامعه بازی آنلاین مورد علاقه تان پیش بروید؟ پس می بایست کیف پولتان را در دسترس گذاشته و خرج کنید و خرج کنید؛ حتی با این وجود هم ممکن است نقشه آنلاین بعدیتان از بازیکن خالی باشد.

نگاه بدبینانه و نا امید کننده این موضوع به اینجا ختم نمی شود. در یک بازی به عنوان یک سرویس (فری تو پلی)، مثلا لیگ افسانه ها، چیزی که خریداری می کنید حداقل تا زمانی که سرورهای بازی خاموش شده یا دنیا به آخر برسد مال شما خواهد بود. اما در بیشتر عناوین ۶۰ دلاری به احتمال زیاد بعد از یک یا دو سال، قسمت بعدی از راه رسیده و مجبورید روند نسخه قبل را رها کرد، ۶۰ دلار دیگر خرج کرده و همه چیز را از نو آغاز کنید. برای هزینه ی بسته های اضافی و غیره نیز آماده باشید.

قصد نداریم بگوییم که DLC و بسته های الحاقی خوب نیست. اما روند انتشار و هزینه های این بسته ها، پرداخت های درون برنامه ای متعدد و عرضه به ترتیب نسخه های بعد نسبتا بی رحمانه به نظر می رسد و حتی می تواند برای خود ناشرین زیان آور باشد. اما با دنبال کردن روش های سنتی انتشار بازی و پرداخت های ۶۰ دلاری اجباری، سازندگان گسترش و محبوبیت بازی های فقط آنلاین را به خطر جدی دچار می کنند. شاید دوست داشته باشیم هنوز به تایتانفال یا رینبو سیکس سر بزنیم، اما متاسفانه به سختی می توان بازیکنان دیگری در سرورهای آنها یافت.

نظرات بسته شده.